διαδικασίες

ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ !

Του κ Νικολάου Νίνου επικεφαλή της «ανεξάρτητης δημοτικής κίνησης πολιτών Ρεθύμνου»


Υπάρχει κάπου μια όμορφη χώρα , που την θαμπωμένη ομορφιά της καλύπτουν πολυχρονισμένες αράχνες , οι οποίες δεν αφήνουν την παραδείσια λάμψη της και τα πανέμορφα έντονα χρώματα της ,να αναδειχθούν από τον ζωογόνο ήλιο.
Πολλά τετρέρμηνα πέρασαν ,χωρίς ένας ενδιαφεροντικός καθαρισμός να την απαλλάξει από το αρνητικό πέπλο της πολυκαιρισμένης εγκατάλειψης.
Στην χώρα αυτή ζούνε δυο πλούσιες οικογένειες που διαφεντεύουν στα πράγματα, και επιβάλλουν παντού τις επιλογές τους.
Κάθε τέσσερα χρόνια, κάθε τετρέρμηνο, στην χώρα αυτή οι δύο τρανές οικογένειες συσκέπτονται , κάθε μια στον πύργο της, για να αποφασίσουν σε ποιόν θα δώσουν τον χρυσό φάκελλο ,με τα πολλά κλειδιά που ανοίγουν την πολλές κλειδαριές της μεγάλης σιδερένιας πόρτας του ψηλού καμπαναριού ,που έχει στην κορφή του την χρυσή καρέκλα .
Οποιος κάθεται στην χρυσή καρέκλα της κορφής του ψηλώτερου καμπαναριού της χώρας, είναι βαφτισμένος με το όνομα του πρώτου πολίτη της χώρας αυτής.
Την τελετή της βάπτισης , που γίνεται κατά παράδοση ,πάντα, ημέρα Κυριακή και σταθερά κάθε τέσσερα χρόνια, την ονομάζουν με ένα παράξενο όνομα που λέγεται εκλογές.
Πριν την τελετή της βάπτισης γίνονται συγκεντρώσεις ,ομιλίες ,κάποιοι τα ψέλνουν σε άλλους, κάποιοι κατηγορούν άλλους και γενικά γίνεται πολύ φασαρία , μια φασαρία που έχει απ όλα!
Η βάπτιση δεν γίνεται από παπά, αλλά από ομάδες πολιτών που τους επιλέγει το τοπικό κογκρέσο, και τις οποίες ονομάζουν εφορευτικές επιτροπές .
Στην βάπτιση μετέχουν όλοι οι πολίτες της χώρας, ρίχνοντας ένα μικρό φάκελλο(που περιέχει ένα χαρτί με ονόματα) ,μέσα σε ένα διαφανές κουτί που στην πάνω πλευρά του έχει μια σχισμή ,στην οποία βάζουν οι πολίτες το φάκελλο τους.
Η βάπτιση γίνεται σε ειδικά κτίρια που τα ονομάζουν εκλογικά κέντρα.
Στον πύργο τους λοιπόν οι δύο τρανές οικογένειες της χώρας, συσκέπτονται ,και όπως λένε οι ίδιες , με τις χάρτινες «σαίτες» που πετούν από τις πολεμίστρες του κάστρου τους, ( αυτές τις σαίτες τις λένε άλλοτε ως δελτία τύπου, άλλοτε ως δηλώσεις ,και άλλοτε ως συνεντεύξεις τύπου.) ψάχνουν για τον καλλίτερο ,ψάχνουν για τον πρώτο τους!
Επί πολλά τετρ ερμηνα μέχρι σήμερα , η μια οικογένεια είναι πολύ ήρεμη και δεν βιαζόταν καθόλου, λες και ήξερε την προτίμηση της από πριν και απλά την συζήτηση και τις σαίτες τα έκανε , έτσι γιατί έπρεπε από έθιμο να τις κάνει!
Η άλλη οικογένεια δούλευε πολύ ,έψαχνε, στόλιζε και ξεστόλιζε υποψηφίους, άπλωνε και μάζευε ονόματα, και γενικά έδειχνε πως το «βασάνιζε» το πράγμα!
Πάντα είχε πολλά «όπλα» στο προεκλογικό τραπέζι της ,και πάντα έδειχνε την σιγουριά ,ότι τούτη την φορά έχει καταλήξει στο … υπερόπλο της, που κανείς αντίπαλος δεν μπορεί να σταθεί απέναντι του.
Η δεύτερη τούτη ,η ψαχτική οικογένεια, είχε ένα παράξενο έθιμο και κατά παράδοση ,τον τελικό εκλεκτό της, τον έστηνε σε μια ψηλή ξύλινη εξέδρα, τον στόλιζε με τα εντυπωσιακά χρώματα του πολέμου, και προέβαλλε τα προτερήματα του ,έχοντας στην μέγιστη ηχοστάθμη τα προεκλογικά μεγάφωνα.
Πάντα από κάτω ,τιμητικοί παραστάτες στον εκλογικό αγώνα ,τοποθετούνται οι ηττημένοι της κούρσας για την παραλαβή του χρυσού φακέλλου με τα κλειδιά.
Επίσης ,σύμφωνα με το έθιμο, οι παραστάτες αντί για όπλο ΄, σημαία κλπ, κρατούν μια μεγάλη λίμα!
Λένε οι καφενειοκουβέντες στην χώρα, πως ακριβώς κάτω από την εκλογική εξέδρα ,όπου έχει στηθεί και παρουσιάζεται ο εκλεκτός της δεύτερης τούτης οικογένειας, καταλήγει μια σήραγγα – υπόγεια διαδρομή, που ξεκινά από τι μικρό δωμάτιο του κάστρου της πρώτης οικογένειας, το οποίο δίνεται κάθε φορά για την στέγαση του στρατηγείου του … μόνιμου εκλεκτού της.
Μάλιστα κάποιοι λένε ακόμη, ότι υπάρχει δορυφορική σύνδεση στο μικρό αυτό δωματιάκι ,με το ρετιρέ του κάστρου της δεύτερης οικογένειας.
Ολη την προεκλογική περίοδο ακούγεται ένα ελαφρό τρίψιμο , που δεν το πιάνει εύκολα το ανθρώπινο αυτί. Αλλωστε με τόση φασαρία που έχει ο προεκλογικός αγώνας, μεγάφωνα συζητήσεις ,διαφωνιες και συμφωνίες , που να ακουσθεί ένα ελαφρό και ανεπαίσθητο τρίξιμο!
Κατά παράδοση ,λές και αποτελεί γονιδιακή ταυτότητα , πάντα την ίδια στιγμή ,η εξέδρα του δεύτερου υποψήφιου σωριάζεται με τα πόδια της κομμένα ,με τομές που θυμίζουν τρόχισμα από λίμες!
Ετσι ο δρόμος είναι … ανοικτός και … άνετος για τον άλλο υποψήφιο που χωρίς αντίπαλο ανοίγει ,με την ησυχία του, την μεγάλη πόρτα και ανεβαίνει με σιγουριά στην κορφή του ψηλού καμπαναριού ,και στρογγυλοκάθεται στην χρυσή καρέκλα.
Κατά παράδοση ,στην δεύτερη οικογένεια ,δεν μπορούν να καταλάβουν πως έπεσε η όμορφη και γερή εκλογική εξέδρα τους, και πως ξανακάθησε στην χρυσή καρέκλα του ψηλού καμπαναριού ,ο αντίπαλος ( ? ) τους!
Επίσης κατά παράδοση ,(είναι φαίνεται γονιαδιακής προέλευσης η ακριβής αυτή επανάληψη) , την επόμενη φορά τα ίδια θα ξαναγίνουν!
Είναι πραγματικά πολύ όμορφη ιστορία, να ξέρουν όλοι από πριν τον άνθρωπο που θα καθίσει στην χρυσή καρέκλα.
Με τέτοια έλλειψη αγωνιών και άγχους, είναι πολύ φυσικό ,στην όμορφη αυτή χώρα να μην υπάρχουν εντάσεις , να μην υπάρχουν «εξεγέρσεις» ούτε «πόλεμοι» κατά των μικρών και μεγάλων προβλημάτων.
Όλα τα ηρεμεί και τα ησυχάζει το μόνιμο ,αειφόρο και καταπλακωτικό συναίσθημα της σιγουριάς και της μονιμότητας ,του τίποτα δεν αλλάζει.
Και όπως τελειώνουν ,’όλα τα παραμύθια, ζήσανε αυτοί καλά ,αλλά η χώρα …. Χειρότερα!
Να διευκρινίσουμε ότι σας παρουσιάσαμε απλά ένα παραμύθι , καληνύχτα σας.


2-8-05







www.dimotiki-kinisi.gr ninos@dimotiki-kinisi.gr